Rady podawane są w specjialistycznych książkach i periodykach fotografiznych czesto mają charakter przepisów-tak jakby spełnienie kilku zasad mogło w jakiś sposób doprowadzić do zadowalających rezultatów .Lepeij jest przyjąć,że wszystkie zasady sa wrazem poglądów dotyczących cech kompozycjii,które fotografowie ,malarze oraz inni artyśći przed wynalezieniem fotografii uaznali za możliwość wzmocnienia wrażenia obrazu.
Każdą kompozycjię fotograficzną można uznać za doskonałą,jeśli pozwala nawiązać kontakt z widzami ,dla których obraz jest przeznaczony.
Często sprawa polega na rozpoznaniu głównych składników sceny,a następnie znalezieniu takiej pozycji aparatu i takiego określenia ekspozycji ,aby wyodrębnić te elementy z chosu różnych informacji wizualnych,które mogą zaszkodzić niejednej fotografii.
Początkującym fotografom bardzo może pomóc skupienie uwagi na ogólnej trukturze sceny niż zbytnie koncentrowanie się na bardzo konkretnych szczegółach -często ich znaczenie dla kompozycji jest pozorne.
Symetria-Uważa się ,że kompozycjia symetryczna ozacza solidność,stabilność i siłę.Jest ona również przydatna do organizowania zdjęć zawierających skomplikowane szczegóły.Inna strategia związana z symetrycznym przedstawieniem elementów tematu polega na prostocie.Turkana innych sposobów zarejestrowania tej sceny.
Kompozycja promienista -Kompozycjia promienista polega na tym,że główne elementy rozchodzą się ze środka kadru.Ożywia to zdjęcie ,nawet jeśli motyw jest statyczny.Kompozycjia sprawia wrażenie ,że zastosowano obiektyw lekko szerokątny
Kompozycja po przekatnej-Linie ukośne prowadzą wzrok z jednego miejsca zdjęcia do drugiego i wprowadzają w obraz znacznie więcej energii niż linie poziome.
Nakładanie się elementów-Nakładanie się elementów tematu nie tylko podkreśla głębokość perspektyw,ale zaprasza również widza do zwrócenia uwagi na kontrasty obrazu.Po pierwsze zostaje zaznaczona odległość,ponieważ jeden obiekt może nałożyć się na drugi tylko wtedy,kiedy jest bliżej.
Po drugie,nakładanie zmusza nas,aby dwa przednioty ,o których wiemy,że są oddzielone pewną przestzenią były postrzegane razem , łącznie ze wszystkimi kontrastami dotyczącymi kształtu , tonu lub barwy. Tę dynamikę wzmocnią przez obszary jaskrwych i kontrastujących kolorów konkurujących o dominancję .
Złota spirala,czyli reguła trzech-Spitala aparatu na zlotym podiale -oraz siadka dzieląca obraz na trzy częśći.Można odzielić je jako fotografię niemal instynktownie dostosowujemy się do tych harmonijnych proporcji.
Wąski pionowy kadr-Przeciwieństwem kompozycji typu "skrzynki na listy" jest wąski ,pionowy kadr podkreślający rozciągającą się do góry panoramą-widok ,który można uzyskać jedynie , zadzierając głowę do góry.Tutaj ,jak w przypadku wszystkich kadrów opartych na dużej óżnicy długośći boków ,można było też usunąć wiele niepotrzebnych szcegółów .
Kompozycjia typu "skrzynki na listy"-Szeroki i wąski kadr tyu "skrzynki na listy" bardzo przydatny jest w przypadku niektórych motywów ,jak np.modlitewne chorągiewki .Taki kadr pozwala skupić uwagę na koorach i szczegółach oraz odciąć niepotrzebny i niemający znaczenia pod względem wizualnym .
Kadrowanie-Umieszczenie ramki wewnątrz kadru jest zabiegiem malarskim często wykorzystywanym w fotografii.Pozwala nie tylko na skupienie uwagi widza na temacie ,ale częśto stanowi aluzjię do szerszego kontekstu otoczenia głownego motywu.Barwy ram mogą też podpowiedzieć ,gdzie zdjęcie zostało zrobione.
Wzory geometryczne-Figury geometryczne ,takie jak trójkąty i prostokąty dają się szczególnie dobrze wykorzystać w kompozycji zdjęcia ze względu na sposób wzajemnego oddziaływania z prostokątem ramy zdjęcia.W niektórych miejscach współgrają one ze sobą w harmonii(przerwy między sztachetami) w innych zaś(wąskie kliny utworzone przez skośne przecięcia) tworzą napięcia.
Symetria-Subtelene lub mniej subtelne różnice między rzeczywistośćią i jej odbiciem przydają zdjęciu energii,wprowadzają napięcie i rodzaj zagadki
Elementy rytmiczne-Stanowią one rytmiczny kontekst dla odległych obijającycj się elementów w szybie .
